هوای روزهای بهاری مثل هــوای دلهـای عاشــق دمـدمی
و دائم در تغیــــیره.زمانی آفـتابی و شـاد و ساعتی گــرفـته
و ابری که هـر لحظه ممکنه سیـل اشکهاشو به دامـــن زمین
جاری کـنه. بعـد ازظهـــرامــروز آسمـان کم کم ابری شـد و
گاهی نم نم باران بوی خاک مرطوب را در فضا پر میکـرد
تا اینکــــــه بالاخره با تاریک شـدن هـــــوا بغضش ترکـــید
وساعتی را با شدت تمام بارید. حالا بعد از باران لطافت هوا
آدم را مست میکنه و یه حس سبکی وپروازبه آدم می بخشه
که دلت می خواد ساعتها قدم بزنی و وجودت را
پر از هوای تازه کنی
....خــــــدایا شـــــــکـرت....
نم نم باران بهــــــــار است و ، خاک
چون دل من ، تشنه ی این نم نم است
از دل خـــــــود ظـلمت این عـهــد را
هر چه در این چشمه بشوئی کم است
